X
تبلیغات
رایتل
1393/12/03

بـــرای تــــو !

 

 

تمام مصرع های شعر من

                              نثار تو

سراسرِ بهار دل

                       برای تو

دمی بیا عزیز و همقطار من 

سخن بزن

به کوچه های زندگی

که خسته و

              شکسته اند   

و پا بپای واژگان شعر من

                              قدم بزن

به چار سو نگاه کن

 جهان کجا و

                 ما کجا ستاده ایم ؟ 

ز کوچه های کودکی

ز خانه های بی چراغ

ز زندگان بس خراب

ز "یولمرب"

ز "شولگره"

که بی سحر گریسته اند

دمی  بگو.

شنیده ام   

که فقر استخوان شکن 

به فحشا نشانده است

غرور"دشت شور" را

ز دیده تا شنیده ها

اگر چه درد و وحشت اند

بگو بگو

که شام نحس ترک کند.


 از آن  نهایتی سیاه

که دست مان بریده بود

و عشق را به چوب مرگ کشیده بود

به این نهایتی پلید و

                      انتحار رسیده ایم. 

زدست های بی نشاط

که در به در میزنند

برای لقمه نان قاق

نه عالمی تکان خورد

 نه جابری ز جا پرید.

چه روزگار خسته یی

چه یارانی دست و پا شکسته یی

نه میهنی      

نه آفتابی روشنی

نه صبح و نه صدایی "بیژن" ی

که  زندگان سست و مات مانده را 

به همتش

           درس دهد  

 به کاروان بی صدا

                   جرس دهد. 

"فرهیختگان"

چو بقه های کور و کر

درودگران

         هرزگان پوک شدند

و "شاعران"

به طمطراق هر رذل

به یال هر ستمگری

دلنگ دلنگ

          غزل زدند

علی رضا!

شعور عشق و عاشقی

نهال شعر و همدلی 

چگونه در کتاب ما  

             شکسته است

و هرخسی

 و ناکسی

که خود غلام هرزه ایست

به میخ خصم می پرد

بروی من

بروی تو

 بروی خلق بی شمار

                               بیوطن

و ما

بسان زندگان مرده

 مرده ایم.

 از این هوای زهر و

                      زخم و مرگزده

که ما  کنیزوار

             نفس نفس         

              به دلهای در قفس

                               میدهیم

                                            چه سود ؟.

سکوت ما صدا نشد

از این فضا

که اعتماد گریخته است

و ننگ آوران "صلح"

 به صد اشارت دگر

 نماد جنگ ریخته اند 

یکی چرا بپا نشد؟

بدین سبب 

وطن وطن نمی شود

به گرد آفتاب عشق

چرا اتن نمی شود؟

علیِ خوب!

تمام قصه درس نیست

که از کتاب مکتبت

برای روز امتحان

 زیر و زبر ز بر کنی.

 

هنوز ماده گرگ هار

 درون آستین روز

سیاه

سفید و

             سرخ  و زرد

                       خرام خرام             

                             هزار و یک حرامزاده

                                               زاده است.

 

تو روزگار سخت را رقم  زدی

برای زنده بودنت

                    به باغ علم

              قلمزنان

                     قدم زدی   

تو آمدی

تو از میان سالهای خستگی

  و از سکوت مرده بوی بندگی  

که روشنی وعشق را

          به دار جهل  میزدند  

                              برآمدی

ولی عزیز جان من

تمام  رنجها و گنج ها

                     به باد رفت

و پشت شب

                شب دمید

نفاق و فقر سر رسید

و چند غدار

به سرنوشت خلق سوار

مهار زندگانی  را ربوده اند

و ما به رد رهزنان

چو بردگان 

تناب مرگ خویش را   

بدست خویش تنیده ایم.

مرا

   ترا

جذام و ایدز

نه نه

ترا

   مرا

قلنج و کنج میکشد

اگر قلنج هم نکشت

"برادران" "صلحجو"

                 بنام کفر می کشند

 هنوز عزیزجان من

رهی دراز و پر نیاز

در انتظار گام های تند

                                 توست

بدوز به زخم روزگار

شکوه عاشقانه را

               ترانه را

بسیج کن

بپا شو

که این سکوت سرای غم

دوباره جاودان شود

ز کوچه ها بران

                     بران

سگان سرسپرده را

مهمانِ ناخوانده* را

  

بیا کنار من نشین

ز دورها و دورها

ز "خنده ها" و" نورها"

که دیگران رسیده اند

       شبی بگو

کتاب زندگانی را

                ز سر بخوان 

دریچه ی بسوی خلق

میان کوچه باز کن

روان بس شکسته را

امید خسته خسته را

             توان بده.

ترا قسم   

    به این سفیدی چپن

به عاشقان بیوطن 

به جان من

برای جان و مال

               و حرص و آز

                            سخن مزن        

 مدارا مکن دلم

مداوا رسالتت

شکوه زندگانی را

 به زخم سینه های مادران گذار

و خنده ای به کام کودکان بریز

تو خیزشی جوانه را

 نماد فصل زنده

نمود آینده را 

میان چشم رهروان هر گذر

                                 بکار .


                                                                                مزار شریف

                                                                                                                ۸ قوس ۱۳۹۰

 



----------------------------------------------------------------

* منظور متجازوان امریکایی است