X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
1393/04/24

            فلسطین؛ راه باید جُست!


فلسطین؛ آه من با درد تو یکسان

 فلسطین؛ خون من چون خون تو ارزان

فلسطین؛ تا به کی باید

                   کفن دوزیم به فرزندان

تُرا در هرکجا

با دشنه ای صد ناسزا

                       کشتند

مرا با فقر و جهل و جنگ

                                 آغشتند

همین بدکیش و آدمخوار

به وزن زندگانی

کشته ما را

             در شبان تار.

تُرا من در میان آتش و اندوه

تُرا من در مقاومت 

                         تا نهایت 

                                بس ستودم

                                        قامتی نستوه

من و تو هم سرشت

             هم سرنوشتیم وای

از آنجاییکه رزمیدیم و

                           سر دادیم و دزدیدند

                                                 سیه کاران بی مقدار.

و اینک باز

عدو با ساز چند نیرنگ

زمین زندگی را مرگ می کارد

و گورِ مادرم را بهر یک فریاد

                                   می کاود

و ما در باتلاق روزگار شوم

به گِرد آنچه از ما نیست

اسیریم یا بسان کولی ای نومید

                               در گردیم.

بشور؛ ای سنگر آزادگان دهر!

کنارت از کران تا بیکران

                           آزاده می روید

بسوزان این جهانی بس ستمگر را

                               تبار بم و اژدر را

چراغ زندگی

         رزمندگی را باز روشن کن

 به خون من 

 به اشک مادران بر گور گمنامان

غریو مشت ها

               در اوج یک بحران  

                       فقط آزادی می جوید

فغان مشترک

                یک انقلاب ناب

سخن باید عمل گردد

عمل درمان درد گردد.

مرا سوگند

به خونی ریخته ی "صبرا "1

به عشقی مادر ِ"فرزاد"2

به ماتم خانه ای "ارگو" 3

  که تا جان در کف است

                           جانانه باید رفت.

فلسطین؛ راه باید جُست

فلسطین؛ عشق را با رزم باید دوخت

سراسر زخم ها را با ترانه

 با بسیج خانه خانه

                بار و بار تکرار باید شُست

سرود همدلی رزمندگی را

                               باز باید گفت .

21 سرطان 1393

                                                                            م.آژن – کابل


----------------------------------------------------------------------------------------------

۱- صبرا و شتیلا، دو اردوگاه فلسطینیان در لبنان  بود که توسط شبه‌نظامیان لبنانی تحت نظر مستقیم نیروهای اسراییلی باشندگانش به قتل‌عام رسیدند.

۲- فرزاد کمانگر، جوان انقلابی ایرانی که توسط رژیم تبهکار این کشور دستگیر و بعد از شکنجه های حیوانی جلادان رژیم  اعدام شد.

۳- ولسوالی ارگو در بدخشان موقعیت دارد که رانش زمین، باشندگانش را به کام  مرگ برد و به گاو شیری برای حاکمان مزدور شد.