X
تبلیغات
رایتل
1396/01/03

 

بهارانه


در سرزمین من

بی‌خردان به بازوی چند اژدهای پیر

هر یک به‌نوبه‌اش

سرو جوان زندگی را با تبر زدند

اینان به‌جای

                 لاله و «فرخنده« و «سحر«

در یک بهار سبز

نه

در لحظه‌های تاریک یک یوم بس سیاه

در ازدحام «دهمزنگ«

در گوشه گوشه خاک به خون خفته میهنم

باید قلم شوند

باید قلم شوند.


مـ  آژن

اول حمل ۱۳۹۶

 

 

1396/01/03

آواز رزم شعر کوچک «سرباز« را به نورمحمد و چند یار گم‌نامش که ناجوان‌مردانه به دام دشمن زبون افتادند و جان باختند؛ تقدیم می‌‌کند.



سرباز


دشت‌ها غریوت را

و آدمی ایثار خونت را می‌ستاید

آن‌سان که کوه‌ها

با بیداری‌ات اُنس گرفته اند

سرباز!

امروز تخم هرزگان حرامزاده را نشانه بگیر

فردا

هنگامیکه خلق بر می‌خیزند

تفنگت را بچرخان

بر گلوگاه اهریمن.

 

             م. آژن

۱۴ حوت ۱۳۹۵

1395/11/09

و من...


و من در این زمستان

بهر تو ای عشق بی‌پایان

بهار نو

زمین و کُهسار نو

به تن آباد خواهم کرد

و تو از این کویر زشت و دهشت‌زا

نوید زندگی را

با فروغ عدل و آزادی

میان کوچه‌سار فریاد خواهی کرد:

ستمگر با طنابش مرُد

سراغ عشق باید رفت.


                       م.آژن


1395/11/09
آرام آرام

 

آرام آرام خواهم آمد

و به آواز قدم‌هایت

ترانه خواهم خواند

هر بن بستی را

رهایی

و هر شکستی را

           نوید پیروزی

                      خواهم بخشید

با نجوای که:

برخیز

دستانت را سلاح راه کن

اندیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ات را مشعل آزادی

و زمین و زمان را

با تفکر و عمل  

 دگرگون باید کرد.


      م.آژن

1395/11/09

به آفتاب...


اگر بهار دمید

ارغوان شکوفه کشید

زمان سرود عدالت به هر کجا سر داد

کبوتران مهاجر به آشیانه رسید

دلاله‌های ستمگر یک به یک مردند

و شیخ و طالب و داعش به گور مدفون شد

به پاس حرمت جان‌باختگان راه بشر

به فخر آزادی

به گرد خاک  وطن

             بوسه بوسه خواهم زد

«به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد«.


                           مـ آژن

1395/11/09

خیال نیست!


خیال نیست

تصور نه

باور کن:

هنگامی‌که دستانم

                به‌دستان تو گره گردد  

در پرتو آگاهی

و بیامیزد با توده‌ی میلیونی

چه انقلابی برپا خواهد شد؟

و ما

چون خوشه‌زار نورس گندم

با نوازش نسیم

یک سر می‌رقصیم

و زمین را دوباره می‌سازیم  

 به فریادی که:  

«انسانم آرزوست«

           

1395/11/09

سرخ و سفید


                                                به مناسبت سه‌شنبه خونین وطنم

 

آسمان می‌غرد

برف بر خون روان می‌بارد

کودکم

      ساده و صاف

مثل باران بهار

مثل کوهِ برفی

که ندارد به دلش

               غل وغشِ

از تماشای جهان

آدمک می سازد.

دخت بیدار «هری«

که سرش قافیه‌ها را به ردیف می‌شکند

ودلش شعرسپیدیست  

                 به پندار غزل

می‌نویسد زیبا:

کاش از شهر اهورایی مان

انفجار و انتحار

چون زوال ظالم

تا طلوع خورشید

نیست و نابود گردد.

شهر من!

 باغم خویش

گه برف و

گه خوبانه به چشم

 مـــــــــــــی بارد.


       م.آژن

1395/08/22

به «شکریه تبسم» کودکی که با چند هموطن دیگر ما در مسیر جاغوری توسط آدمخواران داعشی گروگان و بعد از شکنج طاقت‌فرسا گردن زده شدند و امروز شال غم در سوگ این عزیزان در هر کران هموار است

.

راه دگر نیست


نه بخاطر انسان
نه بخاطر افغانستان
نه بخاطر نان
نه بخاطر آسایش و رفاه
فقط بخاطر گردن زدن یک گل
و یک «تبسم» معصوم
ای خلق بی‌شمار
باید بپاخیزیم
و لُنگی «عمر» و «غنی» غدار را
طناب دار گردن شان سازیم


نه بخاطر استقلال
نه بخاطر آزادی
نه بخاطر عدالت
نه بخاطر امنیت
فقط بخاطر ضجه‌های «رخشانه»
در زیر سنگ درندگان بیمار
ای خلق بی‌شمار
باید بپاخیزیم
و «سیاف» و «محقق» و
                            
هم‌کیشان شان را
گردن نه
پاره پاره نه نه
در چهار راه مزدحم دهمزنگ
و یا شاید
در قفسِ درندگان باغ وحش
یک قرن تمام
بر قناره‌ی قصابان
از لِنگ بیاویزیم
تا جنایت‌زادگان دیروز
و حرامزادگان حاکم امروز
لجن‌زار تاریخ ما را
با تف‌باران خلق داغدار
نه در ته‌ترین دوزخ
فقط بر روی زمین
                            
بیازمایند
که «تبسم»
مرغکی بی‌آزارِ نبود
که شام‌گاهان شغالان داعشی
                            
نوشک جان کنند
و «رخشانه‌« های این سرزمین
هوسی نیستندکه طالبکان مزدور
                            
طلب عیش نمایند.

مردم!
نه با کج سروده‌ی من
نه با آهنگ جاودانه‌ی «زندگی» (*)
و نه بخاطر «خونابه‌های چشم مادران»
فقط بخاطر غم‌انگیزترین لحظه‌
آنگاه که جلادی «قناری کوچک»ی را
به جرم رنگ و آیین
                            
شقه شقه می‌کند
و ترا
و مرا
جهان بی‌خبر
بی‌خردان قرن
و دیوانگان درنده خطاب می‌کنند
باید از جا برخیزیم
و هم اکنون
به آواز تندر و ترقی
یک مشت شویم
و بپاخیزیم
بهار می‌آید
و شمیم آزادی
عدالت دایمی را
بر محور دموکراسی
                            
بدرقه خواهد کرد
باید برخیزیم
راه دگر نیست
.


۲۱ عقرب ۱۳۹۴  م آژن- کابل

*- اشاره به شعر «زندگی آخر سر آید بندگی در کار نیست» سروده زنده یاد ابولقاسم لاهوتی که با صدای دلنشین احمد ظاهر ماندگار گردیده است.

1395/08/13

در هوای خانه‌ام دردیست!

می‌گزد روح مرا چون مرگ

بس هویدا

گه پنهان است

در هوای خانه‌ام دردیست

لاله افشاندم به خونِ دل

سر برآورد با هزار مشکل

با دو چشم باز دیدم

پیچکی زردیست.

می نوازم نغمه را با رگ‌رگ جانم

از لبانم وقتی فارغ گشت

"قصه‌ی مفت"و دل سردیست.

ابر می‌خیزد ولی هنگام باریدن

باز میابم که ای او وای

توته‌ای گردیست.

سرزمینم را به غارت برد

مشت جانی

دست ویرانگر

از درون عصیان تاریخم

وقتی می‌ایستم به میدان حقیقت

آه!

طعن و لعن و طُفره و پندیست.

درد ما بر وسعت خورشید

ای دریغ از این هوای سرد

جنگ ما با اژدها فردیست.

 

در شبی رگبار و خونریزان

یاد میارم همیش با خویش

مادرم می گفت:

روز آخر

   روز نامردیست.

 

گر بر افرازیم به پای عشق

پرچم آزادگی را خلق

راندن چند جانی و مرتد

مثل خسی سر سری سیلاب

رُفتن گندیست.

بشکن ای دل خستگی را

بخیه زن آب و علف را

                   با تن خورشید

گر تو باشی یا نباشی

       حرف آخر نیست

مرگ را با زندگی

پیوسته  پیوندیست.

در هوای خانه ام دردیست

ای عزیزدل ز جا برخیز

قصه ای  درد آفرین من

در شب تنهایی وحشت

راز دار راه و سوگندیست.


                                   آژن - بامیان

                                   ثور ۱۳۹۵

1394/07/28

عزیز خاطره‌ها!


الا، دختر دلها

سروشِ خاطره‌ها

خروشِ برپا کن

میان کوچه درآ

انقلاب احیا کن

تو روشنی دلت را

             به چشم ما بچکان

وآن عدالتِ خورشید را

به نقب نقب زمین  

به زادگاه «اهورا»(۱)

             دوباره مهمان کن     

و با سرود سپیدار

ترانه‌های سحر

       دخمه‌سار قلبم را   

به این کویر بخوان.

و چون غریو بهاران 

                به لاله زار «مزار»(۲)

شکوه زندگی را

دسته دسته در دل یاس

میان کلبه‌ی فقر برده

                 نغمه بالا کن

تمام هستی خود را

برای آبادی 

به کوه و دره و دشت

هدیه کن

که روید عشق

             به باغ آزادی

و من به‌پاس ندایت 

تا نفس جاریست

شرار شعر ترا

ای عزیز خاطره‌ها

 سرود سرکشِ سازم

به خاک پاک «هری».(۳)


             م.آژن- کابل

                      ۲۶میزان ۱۳۹۴

                              

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(۱) مراد از اهورا  همان اهورا مزدا خداوند زردشتیان است

(۲)هدف از مزار شریف مرکز بلخ باستان می‌باشد.

(۳)هری نام سابقه هرات اکنونی است

 

   1       2       3       4       5       ...       17    >>